กังขา ฉงน สงสัย

posted on 05 Jan 2009 12:03 by benlove

เคยบ่นๆ มาหลายครั้งแล้วเรื่องเห็นข่าวการแจกผ้าห่มให้กับผู้ประสบภัยหนาว

 

มีคำถาม ที่ไม่อยากจะได้รับคำตอบแต่อยากถาม

 

1. ผ้าห่มที่บ้านคุณ ผืนที่คุณห่มอยู่ ใช้มาแล้วกี่ปี

2. ผ้าห่มที่บ้่านคุณมีอายุการใช้งานกี่ปี

3.  บ้านคุณมีผ่าห่มกี่ผืน

 

สำหรับคำตอบของฉัน

1. ผ้าห่มผืนที่นานที่สุด 18 ปี ยังใช้ได้ดี เป็นผ้านวมธรรมดาๆ ทำจากไนล่อน ผ่มจนตรงกลางโหว่ เป็นรูและต้องมานั่งเย็บ เพราะเป็นผืนโปรด

2. น่าจะเกิน 20 ปี เพราะ 18 ปี ยังคงใช้อยู่

3. ร่วมๆ 10 ผืน เพราะคนเยอะ 

 

 ฉันเห็นในทีวี เค้าแจกผ้าห่มกันทุกปี และก็ต้องแปลกใจที่แจกที่เดิมๆ ซ้ำๆ อาจจะคนละหมู่บ้าน หรืออย่างไรตอบไม่ได้

 

แต่ที่เห็นๆ คนที่มารับแจก กลับมีกล้องดิจิตอลรุ่นใหม่ล่าสุด มีมือถือที่แพงกว่าที่ฉันใช้

 

โอ๊ะ แล้วคนเหล่านี้ไม่มีเงินซื้อผ้าห่มมาห่มกันจริงๆ หรือ

 

อะไรก็ได้ที่จะมาทำให้หัวสมองของฉันแก้ปัญหาคาใจ ก็เลยตั้งคำถามกับตัวเองว่า

1. สงสัยว่าผ้าห่มที่แจกจะเป็นผ้าห่มคุณภาพแย่ ใช้ปีเดียวสลายไปกับอากาศ

2. สงสัยว่าผ้าห่มที่เคยแจกๆ เป็นผ้าห่มที่โดนโก่งราคา ทำให้แพงและด้อวคุณภาพ

3. สงสัยว่า มีเงินซื้อมือถือ(แพงๆ) กล้องดิจิตอล(แพงๆ) ทำไมไม่มีเงินซื้อผ้าห่ม

4. หรือว่าคนที่เอาไปแจกจะมีส่วนได้ส่วนเสียกับการแจกผ้าห่ม

 

เป็นคำถามที่คิดเองตอบเอง

 

แน่นอนคนจนๆ ที่ไม่มีผ้าห่มจะห่ม ต้องมีอยู่จริงๆ บนโลกใบนี้ แต่จะถึงมือคนเหล่านั้นหรือเปล่า ตอบไม่ได้

 

การแจกยึดอะไร

1. ยึดรายได้ของผู้รับแจก

2. ยึดสภาพการเป็นอยู่ เพิงหมาแหงน หรือ

3. ยึดหลักคุณธรรม เมื่อเห็นอากาศหนาว เย็นยะเยือก บริเวณนั้นก็เป็นพื้นที่ประสบภัยพิบัติที่เรียกว่าภัยหนาว

 และคำตอบก็ยังคงไม่มีในหัวสมองของฉันอยู่ดี

 

ไม่ใช่ว่าจะไม่อยากช่วยเหลือ แต่เห็นแล้วไม่น่าช่วย

 

สำหรับฉัน คนไร้บ้านที่นอนอยู่แถวๆ ริมศาลาน่าสงสารกว่า คนเหล่านั้น พิการทางจิต น้ำท่าไม่ได้อาบ เนื้อตัวมอมแมม และเป็นคนที่ไม่มีใครสนใจเพราะจะถูกสั่งสอนมาว่า อย่าไปเข้าใกล้ คนพวกนี้เป็นบ้า เราจะอันตราย

 

หรือใครคิดแตกต่างจากฉัน ช่วยบอกทีเถอะ

 

 

Comment

Comment:

Tweet